|
BİRAZ AĞLADIM
Bir eylül günüydü sabahtan ekren
Dağ-taş ağlıyordu köyden giderken
Yoncadan aşağı almuota inerken
Baktım da köyüme biraz ağladım
Bir kendime baktım bir köyüme baktım
Ne zaman büyüdüm daha dün ufaktım
Efkarlandım kederden sigaramı yaktım
Baktım da geriye biraz ağladım
Oturdum yonca da maziye daldım
Sırttan aşağı geldim harmanda kaldım
Odanın bacasında sohbete daldım
Daldım da köyüme biraz ağladım
Otuz beş haneydi düştü köy beşe
Hasret kaldık köye doğan güneşe
Sağ yanında kaldı sahipsiz meşe,
Yandım da köyüme biraz ağladım
Duyar gibiyim çobanın ho diye bağırmasını
Kuşluk vakti sürgünde türküler çağırmasını
Baharın yeşil keredeğin güze ağarmasını
Özledim her şeyi biraz ağladım
Anam tandır yakardı biz ahıra giderdik,
Erkenden dışarı kaçar hizek binerdik,
Ne güzeldi o günler hep beraberdik
Andım da o günleri biraz ağladım
Kışı başka güzeldi yazı başka güzel
Dağı başka güzeldi düzü başka güzel
Genci ayrı güzeldi kızı başka güzel
Yad ettim onları biraz ağladım
Sabahtan yanar tandırlar dumanlar tüter,
Cıvıl cıvıl kuşları çok güzel öter
Bu ayrılık çok zormuş ölümden beter,
Döndüm de geriye biraz ağladım
Ne güzel kokardı çöplükte tırılı,
Çalmak çok sarardı bostandan marulu,
Sanki Kevser akıtırdı köyün kurunu,
İtçimde son bir kez biraz ağladım
Yavuza eminin salası Davut eminin ezanı
Çayırlardan tutunda dağda ki deste bozanı
İşmirlerden kazuda gevenlikte hozanı,
Özledim hepsini biraz ağladım
Öküzünü atını gıdigini davarını
Tarlaya çektiğimiz su gavarını
Beton olmayan köyün taş duvarını
Özledim hepsini biraz ağladım
Cefer emiyi selettin emiyi selemetlikleri
Allah rahmet eylesin ölen rehmetlikleri
O güzel insanların biter mi öğrettikleri
Anladım herşeyi biraz ağladım
Demek ayrılacaktık köyüm biz senden
Selamı sabahı kesip küstün mü benden
Aydınla eyüpü ayrıdın mı kendinden
Sarıldım da köyüme epey ağladım
Aydın BEKTAŞ
|
